Historia badań i dokumentacji Znane było od dawna. W salce ktoś podjął próbę przekopania namuliska. Przekopał się na głębokość kilkudziesięciu metrów nie dostając się jednak do spągu. Po raz pierwszy schronisko wzmiankował i zlokalizował na mapie Kazimierz Kowalski. Nadał mu nazwę Schronisko w Górze Smoleń III. Taką samą nazwę ma w wykonanej w 1991 roku dokumentacji dla Zarządu Zespołu Jurajskich Parków Krajobrazowych woj. katowickiego oraz w dokumentacji z roku 2000 wykonanej na zlecenie Ministerstwa Środowiska. W listopadzie 1991 r. schronisko pomierzyli A. Polonius i S. Kornaś, jego plan opracował A. Polonius i nadał mu nową nazwę – Schronisko w Górze Smoleń II.
W skale Salceson znajduje się jeszcze Schronisko w Górze Smoleń Szóste. Znajduje się na jej południowo-wschodnim końcu pod okapem.
Przypisy Jerzy Kondracki, Geografia regionalna Polski, Warszawa, Wyd. Naukowe PWN, 1998, K. Kowalski, Jaskinie Polski, tom. 1, Warszawa: Państwowe Muzeum Archeologiczne, 1951
Kategoria:Jaskinie Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej