koremium ma błyszczący czarny trzon o grubości około 2 mm i wysokości od 3 do 10 mm, który zwęża się w górę do obłej, zasadniczo eliptycznej, lepkiej, szarej główki z konidiami.
Miąższ Czarna, gumowata struktura.
Cechy mikroskopowe Worki są 1–8 zarodnikowe, mierzą (120–)160–220 × 9–13,5 µm, z przegrodami i sprzążkami w kształcie zakrzywionych haków. Wstawki (parafizy, parafyzy) są cylindryczne, mają poszerzone końcówki i są osadzone w brązowej materii. Zarodniki cylindryczne, 12–20–komórkowe o wymiarach 30–65 × 2,5–4 μm.
Występowanie i siedlisko W Polsce gatunek rzadki, występuje na kilkunastu zaledwie stanowiskach: w Puszczy Białowieskiej, Puszczy Knyszyńskiej, Puszczy Piskiej, Puszczy Niepołomickiej, w Wigierskim Parku Narodowym, Kazimierskim Parku Krajobrazowym, w rejonie Gdańska (m.in. na terenie „Jaru rzeki Raduni” i Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego) (2010), Pogórzu Śląskim (Cieszyn), Wysoczyźnie Elbląskiej (2013), Pogórzu Kaczawskim (2018) i na Mazowszu (w rezerwacie przyrody „Rezerwat im. Króla Jana Sobieskiego” (2010) i w rezerwacie przyrody „Skarpa Ursynowska” (2008)). Do 2020 r. podano 36 jego stanowisk.