Jednakże po jakimś czasie odszedł z rządu przechodząc do opozycji.
Podczas wyborów prezydenckich w roku 1969, mimo dość podeszłego wieku (77 lat), był wymieniany jako kandydat na następcę generała. Prezydent Giscard d'Estaing po objęciu urzędu w roku 1974 mianował go na krótko koordynatorem polityki gospodarczej.
U schyłku życia z racji doświadczenia i pragmatyzmu nazywany był „mędrcem z Saint-Chamond”. Żył najdłużej ze wszystkich premierów Francji i premierów europejskich.
Kategoria:Francuscy ministrowie (IV Republika) Kategoria:Francuscy ministrowie finansów Kategoria:Francuscy ministrowie spraw zagranicznych Kategoria:Francuscy ministrowie transportu Kategoria:Francuscy parlamentarzyści (IV Republika) Kategoria:Premierzy Francji Kategoria:Politycy Narodowego Centrum Niezależnych i Chłopów Kategoria:Francuscy stulatkowie Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1994