mały|240px Żabia Czuba (, , ), 2080 m) – kopulasty szczyt w odchodzącej od Żabiego Szczytu Niżniego w kierunku północnym Żabiej Grani. Od położonych na południe Żabich Kopek oddziela go Przełączka pod Żabią Czubą (2031 m), od położonych na północ Siedmiu Granatów płytko wcięty Żabi Przechód Białczański (ok. 1915 m).
Początkowo kulminacja nazywana była Czubą, nazwa Żabia Czuba została wprowadzona dopiero w 1935 r. przez taterników (dla rozróżnienia szczytów o podobnej nazwie dodano człon Żabia, wskazując jej miejsce położenia – jako Żabie określano Żabią Grań wraz z okolicznymi zboczami).
Z rzadkich w Polsce gatunków roślin stwierdzono na Żabiej Czubie występowanie ukwapu karpackiego.
Topografia Szczyt Żabiej Czuby to pozioma grań o długości około 80 m. Najwyższe miejsce grani znajduje się na jej północnym końcu. Są tu resztki starej wieży triangulacyjnej. Zbocza zachodnie opadają do Morskiego Oka. Ograniczone są z lewej strony (patrząc od dołu) odnogą Dwoistego Żlebu, z prawej Żabim Żlebem. Kolejno od dołu do góry występują w nich piętra roślinności: limbowy las, piętro kosodrzewiny i piętro halne. Najwyższa część to przerośnięte trawkami ściany skalne