Rebelię tę udało się dopiero stłumić Szamszi-Adadowi V (823-811 p.n.e.), innemu synowi i następcy Salmanasara III.
Lokalizacja O tym, iż Urakka leżała w pobliżu Nasibiny, wiemy z fragmentarycznie zachowanego nadania ziemi, w którym najpierw wzmiankowana jest Nasibina, potem „królewska droga wiodąca z Urakki do rzeki [...]”, a następnie - po przerwie w tekście - gubernator Nasibiny. Z kolei w trakcie wykopalisk w Girnavaz (starożytne Nabulu), leżącym nieco na północ od Nusaybin (starożytna Nasibina) odnaleziono w 1986 roku dokument będący potwierdzeniem sprzedaży ziemi, w którym zawarta jest klauzula, iż osoba, która złamie tę umowę, będzie musiała zapłacić grzywnę bogu Adadowi z Urakki. W tego rodzaju klauzulach karnych miejscem płatności grzywny były zazwyczaj pobliskie sanktuaria, co wskazuje, że Urakka musiała leżeć w pobliżu Nabulu.
Przypisy
Bibliografia Grayson A.K., Assyrian Officials and Power in the Ninth and Eight Centuries, State Archives of Assyria Bulletin (SAAB) VII/1 (1993), s. 19-52. Grayson A.K., Assyrian Rulers of the Early First Millennium B.C.