Brała udział w IV Kongresie Syjonistycznym w 1900 roku w Londynie jako korespondentka białostockiej gazety. V Kongres Syjonistyczny z 1901 uchwalił utworzenie Żydowskiego Funduszu Narodowego, celem którego była zbiórka funduszy i finansowanie żydowskiego osadnictwa w Palestynie. W ramach tego funduszu Pua Rakowska utworzyła w 1902 w Warszawie jego kobiecą komórkę, która była zaczątkiem syjonistycznej organizacji kobiecej – Bnos Cyjon (Córki Syjonu). Praca Bnos Cyjon polegała głównie na wspieraniu Żydowskiego Funduszu Narodowego, organizacji lekcji hebrajskiego dla kobiet oraz propagowaniu wśród kobiet ideologii syjonistycznej. Organizacja ta działała do 1914 roku i stanowiła aktywne forum edukacji i samo wyrażenia się żydowskich kobiet.
W 1918 roku Rakowska opublikowała broszurę w języku jidysz „Di yidishe froy”, w której wzywała kobiety do większej aktywności w pracy syjonistycznej, do założenia narodowej organizacji kobiet żydowskich i do walki o prawo wyborcze kobiet w żydowskich wyborach. Dołączyła też w 1918 roku do Zeirei Zion, socjalistycznej, robotniczej frakcji ruchu syjonistycznego. W 1920 roku Rakowska odbyła swoją pierwszą podróż do Palestyny.