W 1940 roku został mianowany szefem służby aerologicznej Marynarki Wojennej i piastował to stanowisko do 1943 roku, gdy został zastępcą Chief of Naval Operations ds. lotnictwa. Podczas II wojny światowej sporządzał mapy pogody przed nalotem nad Tokio w 1942 roku. Pełnił funkcję meteorologa podczas operacji morskich na Oceanie Spokojnym oraz w operacji Torch oraz inwazji na Afrykę Północną.
W 1946 roku opracował prognozę meteorologiczną dla wyprawy Ronne Antarctic Research Expedition, której przewodził Finn Ronne. W latach 1945–1947 (a później w latach 1950–1954) był członkiem Amerykańskiego Towarzystwa Meteorologicznego i został wybrany na prezydenta towarzystwa w latach 1948–1949. W 1950 roku odszedł ze służby w marynarce wojennej na emeryturę i objął stanowisko dyrektora ds.technicznych we Friez w .