thumb|220px|Portret księcia Wellingtona w National Gallery w Londynie thumb|220px|Rysunek węglem, który znajdował się w posiadaniu generała Álavy Książę Wellington – obraz olejny dawniej przypisywany hiszpańskiemu malarzowi Franciscowi Goi, obecnie uznawany za dzieło nieznanego artysty z jego warsztatu. Należy do zbiorów Narodowej Galerii Sztuki w Waszyngtonie. Przedstawia Arthura Wellesleya, 1. księcia Wellingtona w trakcie jego służby w wojnie na Półwyspie Iberyjskim (1808–1814).
Okoliczności powstania Brytyjski dowódca Arthur Wellesley, książę Wellington służył podczas wojny na Półwyspie Iberyjskim i odniósł liczne militarne sukcesy walcząc przeciwko Francuzom. W uznaniu jego zasług w lutym 1812 roku hiszpański rząd regencyjny w Kadyksie przyznał mu tytuł granda Hiszpanii i księcia Ciudad Rodrigo, miasta, które oblegał i wyzwolił z rąk francuskich. Kolejne zwycięstwo odniósł w bitwie pod Salamanką, otwierając sprzymierzonym wojskom drogę do Madrytu. Triumfalnie wkroczył do hiszpańskiej stolicy 12 sierpnia 1812 roku. Goya namalował wtedy dwa olejne portrety księcia – małe popiersie na mahoniowej desce i wielkoformatowy Portret księcia Wellingtona na koniu.