Tengiz Dżaparidze (gruz. თენგიზ ჯაფარიძე, ros. Тенгиз Джапаридзе, ur. 27 stycznia 1925 w Tyflisie, zm. 1998 w Tbilisi) – radziecki wojskowy, porucznik, Bohater Związku Radzieckiego (1944).
Życiorys Był Gruzinem. Skończył 10 klas, pracował jako tokarz w zakładach mechanicznych, od maja 1943 służył w Armii Czerwonej. Od stycznia 1944 uczestniczył w wojnie z Niemcami, był ładowniczym działa czołgu T-34, dowódcą czołgu i dowódcą plutonu czołgów, w 1944 skończył kursy młodszych poruczników. Był ciężko ranny w walce. Brał udział w operacji proskurowsko-czerniowieckiej, operacji lwowsko-sandomierskiej, wyzwalaniu Proskurowa (Chmielnickiego), Tarnopola, Złoczowa, Gródka Jagiellońskiego, Jaworowa, Janowa (obecnie Iwano-Frankowe) i forsowaniu Sanu i Wisły i walkach na przyczółku sandomierskim (1944), później w operacji wiślańsko-odrzańskiej, w tym w wyzwalaniu Szydłowa, Maluszyna, Radomska i Gliwic, uchwyceniu dwóch przyczółków na Odrze w rejonie Opola i Wrocławia oraz w walkach o Bolesławiec i Lubań (1945). Jako ładowniczy działa czołgu 52 Brygady Pancernej 6 Gwardyjskiego Korpusu Pancernego 3 Gwardyjskiej Armii Pancernej 1 Frontu Ukraińskiego w stopniu młodszego sierżanta wyróżnił się podczas walk o rozszerzenie przyczółka sandomierskiego na lewym brzegu Wisły w sierpniu 1944.