Karol Mondral (ur. 26 stycznia 1880 w Warszawie zm. 16 grudnia 1957 w Poznaniu) – polski malarz i grafik.
Życiorys Syn Jana Mondrala i Marii z Paczuskich. Od 1894 przez sześć lat uczył się w Klasie Rysunkowej pod kierunkiem Wojciecha Gersona, Jana Kauzika i Adama Badowskiego. W 1902 wyjechał do Krakowa, gdzie kontynuował naukę w Akademii Sztuk Pięknych w pracowni Leona Wyczółkowskiego. W 1909 udał się do Paryża, gdzie studiował technikę akwaforty. W tym czasie odbył wiele podróży po Francji i Szwajcarii, gdzie szukał tematów do swoich prac. Równocześnie intensywnie tworzył, jego prace uczestniczyły w wystawach salonów paryskich. W Paryżu Karol Mondral miał dwie wystawy indywidualne, w 1919 w Société Nationale i w 1921 w L’Association France-Pologne. W 1922 powrócił do Polski i zamieszkał w Bydgoszczy, gdzie został kierownikiem Działu Graficznego w Państwowej Szkole Przemysłu Artystycznego, był organizatorem szkoły zawodowej dla drukarzy-poligrafów. W 1931 przeniósł się z rodziną do Poznania, gdzie objął stanowisko profesora Wydziału Grafiki w Państwowej Szkole Sztuk Zdobniczych. Do wybuchu II wojny światowej kierował pracownią litografii i technik suchorytniczych. Należał do Związku Polskich Artystów Plastyków i grupy artystycznej Plastyka, w 1923 i 1930 miał wystawy indywidualne w Warszawie, a w 1928 i 1947 w Poznaniu.