Józef Kawecki (ur. 1887, zm. 18 kwietnia 1919 we Lwowie) – polski lekkoatleta długodystansowiec oraz biegacz i skoczek narciarski, podporucznik Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się w 1887 roku. Wywodził się z rodu Kaweckich herbu Gozdawa. Jako lekkoatleta specjalizował się w biegach długodystansowych, zaś w narciarstwie z powodzeniem uprawiał skoki narciarskie oraz biegi długie (uważany za mistrza narciarskiego langlaufu).
Był czołowym lekkoatletą Czarnych Lwów (1907–1910), a zarazem jednym z pierwszych Polaków, którzy rozpoczęli starty w lekkoatletycznych zawodach międzynarodowych (podobnie jak Władysław Ponurski i Tadeusz Kuchar). 25 czerwca 1907 r. we Lwowie ustanowił rekord Polski w biegu na 20 kilometrów (1:22:05,0), z kolei 22 października 1907 r. w Pradze wygrał uliczny bieg juniorów na dystansie 3000 metrów, uzyskując czas 10:13,8. Było to pierwsze zagraniczne zwycięstwo polskiego lekkoatlety.