Charakterystyka mykobioty Polski Część gatunków to grzyby pospolite, część występuje rzadko, część to gatunki bardzo rzadkie i zagrożone wyginięciem. Są też nieliczne uznane za wymarłe, ale nadal zaliczane do mykobioty Polski. Na „Czerwonej liście roślin i grzybów Polski” są 963 gatunki grzybów wielkoowocnikowych. Są to gatunki zagrożone w różnych kategoriach zagrożenia. Wśród nich 53 to gat. wymarłe (Ex), 425 wymierające (E), 175 narażonych na wymarcie (V), 270 rzadkich (R) i 15 o nieokreślonym zagrożeniu (I). Wśród grzybów wielkoowocnikowych około 1100–1400 gatunków to grzyby jadalne, wśród nich około 60–80 to doskonałe grzyby jadalne. Około 200–250 gatunków to grzyby trujące, pozostałe to grzyby niejadalne. Około 35–40 gatunków to grzyby halucynogenne Istnieją gatunki grzybów leczniczych. Należą do nich: błyskoporek podkorowy Inonotus obliquus, czernidłak kołpakowaty Coprinus comatus, pieczarka dwuzarodnikowa Agaricus bisporus, pniarek lekarski Fomitopsis officinalis, soplówka jeżowata Hericium erinaceus, wrośniak różnobarwny Trametes versicolor, żagwica listkowata Grifola frondosa. Do mykobioty Polski zalicza się również grzyby uprawne. Wśród grzybów uprawianych w celach konsumpcyjnych najważniejsze to pieczarka dwuzarodnikowa i boczniak ostrygowaty. Część gatunków to grzyby chronione.