Kariera trenerska Karierę kolarską zakończył mając 28 lat, w wyniku kontuzji odniesionej podczas upadku w Wyścigu Pokoju w 1978Koerber W., 2013: Ostatni medal Szozdy. Polska Gazeta Wrocławska, Sport, strona VI.. Miał kraksę i uderzył kręgosłupem o asfalt. Pękł mu wyrostek poprzeczny w przedostatnim kręgu, przy tym naderwał przyczep mięśnia gruszkowatego. Miał problemy z chodzeniem. Pomimo poważnej kontuzji zamierzał kontynuować karierę kolarską. Działacze jednak stwierdzili, że Szozda stracił motywację do jazdy i oskarżyli go o tchórzostwo i brak ambicji. Z powodu oskarżeń Szozda zraził się do kolarstwa i postanowił zakończyć karierę zawodniczą. Zaczął prowadzić kadrę polskich juniorów. Po odejściu z Polskiego Związku Kolarskiego wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie przez dwa lata pracował w amerykańskiej grupie Edwarda Borysewicza. W pierwszym roku jego podopieczni zdobyli 12 medali mistrzostw USA, a w drugim 9. Nie przystał na propozycję osiedlenia się na stałe w Ameryce i wrócił do Prudnika.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Stanisław Szozda · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.