thumb|Kamienna płytka wotywna Ur-Nansze, władcy Lagasz, przedstawiająca ptaka Anzu/Imduguda; ok. 2550–2500 p.n.e.; znaleziona w Girsu; zbiory Luwru (AO 2783) Lamanna i inni w 2014 dokonali formalnego opisu rodzaju. Nazwę rodzajową nadali mu na pamiątkę ptaka Anzu, upierzonego demona z mitologii mezopotamskiej, z którym skojarzył się badaczom ten duży, upierzony celurozaur. Imię to wywodzi się z języka akadyjskiego, jego babilońskim odpowiednikiem jest Imdugud. Niezależnie od imienia chodzi o potwora o wielkim ciele ptaka zwieńczonym głową lwa, ale o dziobie jak piła, prawdopodobnie personifikującym mgłę, znanego z bardzo starego mitu o kradzieży bogom tabliczek przeznaczenia, przez co ptak poniósł śmierć, zgładzony przez Ninurtę. Wyróżniono pojedynczy gatunek Anzu wyliei, co czyni omawiany rodzaj monotypowym. Epitet gatunkowy honoruje Wylie'ego J. Tuttle'a, wnuka państwa Fosterów w uznaniu ich wkładu w pomoc udzieloną Carnegie Museum of Natural History.
Badacze przeprowadzili również analizę filogenetyczną, uwzględniając 38 rodzajów owiraptorozaurów i 3 grupy zewnętrzne.