W pierwszej połowie XVII w. wśród kapitanów żeglugi funkcjonowały tzw. książki pilotażowe. Zawierały one zestawy map i przydatnych informacji nawigacyjnych właściwych dla danego regionu. Ich autorami byli głównie kartografowie holenderscy, dlatego były one też zwane „holenderskimi książkami pilotażowymi” i były powszechnie używane do ok. 1680 roku. Kolejnym krokiem w rozwoju holenderskiej kartografii stała się publikacja atlasów morskich, obejmujących wszystkie morza znanego wówczas świata. Pierwszy taki atlas zestawił i opublikował w 1659 r. w Amsterdamie holenderski kartograf i wydawca map morskich Hendrick Doncker (1626-1699.
Atlas zawiera 19 ręcznie kolorowanych map na 38 stronach wysokości ok. 46 cm, z czego 18 morskich map nawigacyjnych (nid. Paskaarten). Dziewiętnastą mapą (w atlasie pierwszą) jest bogato zdobiona mapa całego znanego wówczas świata (ale bez zaznaczonego jeszcze całego kontynentu australijskiego) pt. „Nova totius terrarum orbis geographica ac hydrographica tabula” z 1652 r. Jej autorem jest holenderski kartograf i rytownik Claes Jansz. Visscher (ok. 1587-1652). Spośród 18 map nawigacyjnych 17 wyszło w 1658 r. spod ręki samego Donckera. Osiemnasta mapa, przedstawiająca Ocean Indyjski, nosi tytuł „Mar di India”.