7 grudnia 1917 decyzją Komisji Superarbitracyjnej w Krakowie został uznany czasowo niezdolnym do służby i urlopowany na 6 miesięcy z pensją inwalidy.
Uzyskał stopień doktora medycyny. Uchwałą Rady Miejskiej w Sanoku z około 1923/1924 został uznany przynależnym do gminy Sanok. W okresie II Rzeczypospolitej około 1925 wstąpił do służby samorządowej. Na początku 1926 w charakterze p.o. lekarza powiatowego został przeniesiony z Mościsk do Liska. 13 kwietnia 1927 jako praktykant sanitarny został mianowany prowizorycznie lekarzem powiatowym w VIII stopniu służbowym przy starostwie w Lisku. W 1930 otrzymał VIII stopień służbowy. Według Edwarda Zająca był także lekarzem powiatowym w Sanoku. Od 3 grudnia 1929 sprawował stanowisko lekarza powiatowego w Nisku.
Zarządzeniem prezydenta RP Ignacego Mościckiego z 5 sierpnia 1937 został odznaczony Krzyżem Niepodległości za pracę w dziele odzyskania niepodległości..
Podczas II wojny światowej działał w konspiracyjnej służbie zdrowia. Pod koniec lat 40. był lekarzem powiatowym w Sanoku. Później był inspektorem i dyrektorem Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Sanoku.