LubduBryce T., Lubdu, w: The Routledge Handbook ..., s. 423., Lubda – starożytne miasto w centralnej/południowej Mezopotamii, wzmiankowane w źródłach z II tys. p.n.e. (teksty z okresu starobabilońskiego, średniobabilońskiego i średniasyryjskiego, teksty z Nuzi) i z I tys. p.n.e. (teksty z okresu nowoasyryjskiego), często w powiązaniu z miastem Arrapha. Leżało najprawdopodobniej na południe od Arraphy (wsp. Kirkuk), w pobliżu lub na miejscu współczesnego irackiego miasta Dakuk (Tawuq, Tauq)Brinkman J.A., A Political History ..., s. 178, przypis 1096..
Dzieje W listach z archiwów z Mari miasto Lubdu wymieniane jest jako miejsce, w którym stacjonowali żołnierze wierni dynastii Szamszi-Adada I (1814-1782 p.n.e.). Znany jest też starobabiloński kontrakt, w którym mowa jest o sprzedaży niewolnicy z Lubdu (URU Lu-ub-daki). Teksty z Nuzi wspominają o pałacu znajdującym się w Lubdu oraz o czczonej w tym mieście Isztar z Lubdu. Za panowania Kasytów, co najmniej od drugiej połowy XIV w. p.n.e., obszar na którym leżało miasto Lubdu włączony został do Babilonii. Miasto to wzmiankowane jest w tekście datowanym na piąty rok panowania króla Nazi-Maruttasza (ok. 1307-1282 p.n.e.) oraz w kilku średniobabilońskich listach. Burmistrz Lubdu pojawia się w niedatowanym średniobabilońskim tekście z Dur-Kurigalzu.