Juliusz Goryński (ur. 29 grudnia 1911 w Wiedniu, zm. 1 grudnia 1986 w Warszawie) – polski działacz społeczny i państwowy. Profesor zwyczajny (1976), dyrektor Zakładów Osiedli Robotniczych (1951–1956), przewodniczący rządowej delegacji Polski w Komitecie Mieszkalnictwa, Budownictwa i Planowania Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ w Genewie (1946–1964), dyrektor Instytutu Budownictwa Mieszkaniowego (1956–1958), podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospodarki Komunalnej (od 1958–1964), pracownik Szkoły Głównej Planowania i Statystyki (1952–1974), założyciel Katedry Budownictwa tej szkoły (1964), doktor honoris causa politechniki w Akwizgranie (1985), od 1978 – Wiceprzewodniczący Komitetu PAN „Polska 2000”.
Opublikował blisko 250 artykułów w prasie naukowej i fachowej. Działał m.in. w Towarzystwie Urbanistów Polskich, Stowarzyszeniu Architektów Polskich, Polskim Towarzystwie Ekonomicznym.
Życiorys Juliusz Goryński urodził się w Wiedniu w 1911. W wieku 18 lat rozpoczął studia z architektury u Józefa Hoffmana w Szkole Rzemiosł Artystycznych (pracując jednocześnie w biurze Heinricha Kulki – jednego ze współpracowników Adolfa Loosa), a następnie kontynuował studia na Uniwersytecie Wiedeńskim w Instytucie Historii Sztuki.