Pułk Ułanów Obrony Krajowej Nr 6 (LUR. Nr. 6) – pułk kawalerii cesarsko–królewskiej Obrony Krajowej.

Historia pułku W 1883 roku w czeskim mieście Klatovy (niem. Klattau) rozpoczęto organizację Pułku Dragonów Obrony Krajowej Nr 3 (niem. Landwehr-Dragoner-Regiment Nr. 3). W następnym roku miejsce formowania pułku przeniesiono do Pilzna (niem. Pilsen), a w 1885 roku kadrę pułku przeniesiono do Wels na terytorium 14 Korpusu. Na stanowisko komendanta Kadry pułku wyznaczony został rotmistrz 1. klasy Paul Schmitzhausen (od 1 listopada 1888 roku major). W 1892 roku na stanowisko komendanta Kadry wyznaczony został płk Josef Castiglione, dotychczasowy komendant Kadry Pułku Ułanów Obrony Krajowej Nr 3 w Samborze.

W 1894 roku Kadra Pułku Dragonów Obrony Krajowej Nr 3 została rozwinięta w Pułk Ułanów Obrony Krajowej Nr 6.

Od 1894 roku komenda pułku, 1. i 2. dywizjon oraz kadra zapasowa stacjonowała w Wels.

W 1894 roku pułk został podporządkowany inspektorowi kawalerii Obrony Kraju, a następnie został włączony w skład 1 Brygady Kawalerii Obrony Krajowej.

Skład narodowościowy w roku 1914: 60% – Niemcy, 39% – Czesi, 1% – inne narodowości.