Ekologia Skrytohutie wielkouche są roślinożercami. Żywią się prawie wyłącznie korzeniarą (Rhizophora), mangrowcem Laguncularia racemosa z rodziny trudziczkowatych oraz rzadziej Avicennia germinans z akantowatych. Żerują nisko przy gruncie. Chętnie obgryzają korę u podstawy drzew.
Siedlisko Skrytohutia wielkoucha buduje naziemne gniazda z gałązek Rhizophora mangle. Gniazda są duże. W zależności od wielkości dostępnego siedliska mogą osiągać rozmiary od 61×42 do 197×281 cm.
Ochrona Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) wymienia Mesocapromys auritus w Czerwonej księdze gatunków zagrożonych jako gatunek zagrożony (EN – endangered). W 1990 liczbę gniazd oszacowano na 115 (około 600–800 zwierząt), a w 2009 odnotowano wzrost ich liczby do 330 (co pozwala na oszacowanie wielkości populacji na 660–1320 osobników).
Przypisy
Kategoria:Hutiowate Kategoria:Ssaki Ameryki Północnej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1970 roku Kategoria:Fauna endemiczna Kuby