thumb|Gen. Józef Dowbor-Muśnicki i chor. Edmund Norwid-Kudło w Bobrujsku Edmund Norwid-Kudło (ur. 18 października 1895 w Mińsku, zm. 23 stycznia 1931 w Warszawie) – kapitan pilot Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Józefa i Aleksandry Fijałkowskiej. Po wybuchu I wojny światowej w październiku 1914 roku przerwał studia w Instytucie Drogowym w Petersburgu i zgłosił się ochotniczo do służby w armii Imperium Rosyjskiego. 15 października został skierowany do szkoły lotniczej w Gatczynie, którą ukończył 5 września 1915 roku. Otrzymał przydział do 35 Oddziału Lotniczego i walczył na froncie południowo-zachodnim. W czasie walk powietrznych był trzykrotnie ranny oraz dwukrotnie ciężko kontuzjowany. Odznaczony Krzyżami Świętego Jerzego II, III i IV stopnia, 30 kwietnia 2017 mianowany chorążym.
20 września 1917 roku wstąpił do I Korpusu Polskiego, gdzie służył w I Polskim Oddziale Awiacyjnym. Dzięki pomocy swojego ojca, który był zawiadowcą stacji kolejowej w Kozyrewie, i 15. letniego brata doprowadził do tego, że Oddział przejął dwa pociągi z samolotami pozostawione przez Rosjan. Za ten czyn rtm. Piotr Skuratowicz, dowódca lotnictwa I Korpusu, zgłosił go do odznaczenia odznaką honorową lotnika wojskowego.