Skalinek tarczowy (Petroica archboldi) – gatunek małego ptaka z rodziny skalinkowatych (Petroicidae). Znany jest wyłącznie z dwóch szczytów w Górach Śnieżnych w zachodnio-środkowej Nowej Gwinei. Ma status bliskiego zagrożenia wyginięciem (NT, Near Threatened).
Taksonomia Po raz pierwszy gatunek opisał Austin Loomer Rand w 1940. Holotyp pochodził ze szczytu Puncak Trikora (wówczas znanego jako Mount Wilhelmina). Autor nadał nowemu gatunkowi nazwę Petroica archboldi. Obecnie (2025) Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny podtrzymuje tę nazwę. Uznaje skalinka tarczowego za gatunek monotypowy, podobnie jak autorzy HBW.
Morfologia Długość ciała wynosi około 14 cm. Upierzenie jest w większości smoliście czarne i łupkowoszare. Wierzch i tył głowy pokrywa różowoczerwony nalot. Osobniki dorosłe mają na czole białą plamę, a na piersi – czerwoną; u ptaków młodocianych obydwie te cechy nie występują. Samice są upierzone podobnie do samców, wyróżnia je ogólnie jaśniejsze upierzenie, mniej intensywna czerwień na piersi i nieco mniejsze rozmiary ciała. Tęczówka brązowa, przynajmniej u samic.