żołnierze zabili część oficerów i odmówili wykonania rozkazów o odejściu na wschód. Zamiast tego ogłosili, że nie będą walczyć z czerwonymi, być może pod wpływem rozpowszechnianej wśród nich literatury agitacyjnej Centrum Politycznego. Cztery dni później 27 dywizja strzelecka zdobyła z kolei Mariinsk i po tym wydarzeniu została przeniesiona do rezerwy.
27 grudnia 1919 r. Kołczak wydał Kappelowi rozkaz ominięcia Krasnojarska i kontynuowania z ocalałymi żołnierzami marszu na Daleki Wschód z dala od innych ośrodków miejskichJ. D. Smele, Civil war..., s. 597.. 2 stycznia 1920 r. czerwona 30 dywizja strzelecka wspólnie z oddziałami Krawczenki i Szczetinkina zajęła Aczyńsk.
W trakcie negocjacji z dowódcami nadchodzących oddziałów Armii Czerwonej gen. Ziniewicz zwolnił z więzienia w Krasnojarsku wszystkich przebywających tam więźniów politycznych, w tym aresztowanych wcześniej przez białych miejscowych bolszewickich działaczy, Mołczanowa i Zorina. Natychmiast przystąpili oni do mobilizowania robotników do zbrojnego powstania. Wybuchło ono w nocy z 3 na 4 stycznia 1920 r. i zakończyło się całkowitym sukcesem bolszewickiego komitetu rewolucyjnego. 6 stycznia Kappel, potwierdzając rozkaz Kołczaka, ostatecznie postanowił ominąć Krasnojarsk i kierować się na Irkuck. Ok. 25 tys.