Po zakończeniu działań wojennych i odzyskaniu przez Polskę niepodległości Knast włączył się w prace polskiego samorządu zostając w 1919 kierownikiem sekretariatu oświatowego Powiatowej Rady Ludowej w Pelplinie. W tym też roku został prezesem założonego przez siebie Towarzystwa Kupców Samodzielnych w Pelplinie oraz członkiem innych towarzystw kupieckich na Pomorzu. Zorganizował w mieście straż obywatelską.
W 1920 wybrany posłem na Sejm Ustawodawczy jako reprezentant Pomorza. Należał do Związku Ludowo-Narodowego. Zasiadał w komisjach morskiej (jako jej sekratarz) oraz w komunikacyjnej. Posłem był do końca kadencji w 1922. Nigdy potem nie wchodził już w skład parlamentu.
Po zakończeniu pełnienia mandatu posła prowadził sklep w Pelplinie, który był ówcześnie największym sklepem z tkaninami w mieście oraz pracował jako członek zarządu firmy "Bazar Chrześcijański" we Włocławku i prezes rady nadzorczej Domu Zakupów Bławatników Pomorza w Poznaniu. Nadal angażował się w działalność pomorskich towarzystw kupieckich oraz społecznie w Banku Ludowym, Spółdzielni Budowlanej i bractwie kurkowym. Był także prezesem Rady Miejskiej w Pelplinie oraz radnym Sejmiku Powiatowego w Tczewie (z listy Narodowego Koła Gospodarczego).