Doprowadziło to do podzielenia części uprawnień monarchy między pozostałe stany sejmujące, a później do łączenia się sądownictwa królewskiego i sejmowego. Dochodziło nawet do sytuacji, kiedy król dokonywał ułaskawienia w trakcie posiedzenia izby niższej.
W 1578 roku w Lublinie powstał Trybunał Główny Koronny, co sprawiło, że sąd królewski przestał być najwyższym sądem. Władza monarsza w sposób jeszcze bardziej znaczący uległa więc osłabieniu w obszarze jurysdykcji. W konsekwencji powstania Trybunału monarcha dysponował już jedynie kompetencją pisania listów żelaznych, a także uczestniczenia w sądach sejmowych i relacyjnych. Natomiast prawo łaski i amnestii, na mocy powszechnego przekonania, a nie uregulowania prawnego, zostały zastrzeżone dla sejmu walnego. Relaksacja stała się wtedy wyłączną kompetencją sejmu i zaczęła być powszechnie używanym mechanizmem prawnym.
Zobacz też Sejm walny I Rzeczypospolitej Trybunał Główny Koronny w Lublinie
Bibliografia Jan Sobiech, Przejawy stosowania prawa łaski na ziemiach polskich do XVIII wieku
Kategoria:Historia prawa procesowego