Anatolij Mykołajowycz Kowałewski (, , Anatolij Nikołajewicz Kowalewski; ur. w Bachmaczu, zm. 27 stycznia 1945 w mieście Neuberun obecnie Bieruń Nowy będący dzielnicą Bierunia) – radziecki wojskowy, pułkownik, uhonorowany pośmiertnie tytułem Bohatera Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Był Ukraińcem. Uczył się w technikum elektrotechnicznym, w 1933 został powołany do Armii Czerwonej, ukończył szkołę wojsk pogranicznych i wewnętrznych OGPU ZSRR, a w 1936 szkołę wojsk pancernych. Dowodził samodzielnym batalionem czołgów samodzielnej dywizji specjalnego przeznaczenia im. Dzierżyńskiego NKWD ZSRR, w 1938 podczas wielkiego terroru w związku z aresztowaniem jego ojca został zwolniony z armii i zesłany do obwodu północnokazachstańskiego. W 1939 ponownie powołano go do wojsk pancernych i pod koniec roku skierowano na front wojny zimowej z Finlandią. Po ataku Niemiec na ZSRR brał udział w walkach obronnych, 13 sierpnia 1941 podczas jednej z bitew zniszczył 14 niemieckich czołgów. Walczył m.in. pod Pskowem, Leningradem, nad Ługą, pod Kingiseppem, Oranienbaumem i Wołosowem. W lutym 1943 został dowódcą 222 samodzielnego pułku czołgów, uczestniczył m.in. w operacji leningradzko-nowogrodzkiej, podczas której dowodzony przez niego pułk zadał wrogowi duże straty.