Psychologia różnic indywidualnych – dziedzina psychologii zajmująca się badaniem różnic indywidualnych występujących pomiędzy ludźmi, które odznaczają się względną stałością. Należą do nich inteligencja, style poznawcze, osobowość, temperament oraz zdolności. Dziedzina ta wchodzi w skład szerszej dyscypliny zwanej psychologią różnicową.J. Strelau, Różnice indywidualne: opis, determinanty i aspekt społeczny. [W:] J. Strelau (red. nauk.), Psychologia. Podręcznik akademicki. Tom 2. Psychologia ogólna, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk 2000, s. 654
Historia Pierwsze systematyczne badania nad różnicami indywidualnymi pomiędzy ludźmi podjął w drugiej połowie XIX wieku brytyjski wszechstronny uczony Francis Galton. W swoim laboratorium antropometrycznym badał on w jakim stopniu ludzie różnią się w zakresie ostrości wzroku i słuchu, w czasie reakcji na bodziec, w sile ucisku dłoni etc. Przyjmuje się jednak, że twórcą psychologii różnic indywidualnych był niemiecki psycholog William Stern. Natomiast za datę narodzin tej dyscypliny uznaje się rok 1910, kiedy Stern opublikował swoją monografię pt.