Później pracował jako nauczyciel historii, a w latach 1964–1968 był dyrektorem II Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Batorego w Warszawie. W listopadzie 1968 roku razem z rodziną wyjechał do Izraela, później zamieszkali w Sztokholmie w Szwecji. Rozkazem personalnym z 26 marca 1971 roku został pozbawiony stopnia oficerskiego „z powodu braku wartości moralnych” i zdegradowany do stopnia szeregowca.
Zmarł w Sztokholmie. Pochowany na Południowym Cmentarzu Żydowskim (Södra Judiska Begravningsplatsen) w Sköndal.
Rodzina Od 1947 roku był mężem pielęgniarki Haliny z domu Wolman (1922–1998), z którą miał syna Józefa (ur. 27 listopada 1947) i córkę Maję Orską Klamra (ur. 3 maja 1950).
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (10 października 1945) „za działalność w konspiracji, udział w walkach partyzanckich i za zasługi w organizowaniu służby Bezpieczeństwa i Milicji Obywatelskiej”. Złoty Krzyż Zasługi (4 października 1946) – Uchwała Prezydium Krajowej Rady Narodowej z dnia 4 października 1946 r.
Przypisy