Aliancki atak na północy Gen. Joseph de Goislard de Monsabert, dowódca francuskiego II Korpusu rozpoczął atak w dniach 22–23 stycznia. Jednostkami atakującymi były amerykańska 3 Dywizja Piechoty i 1 Dywizja Wolnych Francuzów. Na południe od 3 Dywizji, amerykańska 28 Dywizja Piechoty broniła swojego sektora frontu. W rezerwie pozostawała francuska 2 Dywizja Pancerna.

Uderzenie w stronę Kanału Kolmarskiego i walki o Jebsheim thumb|Szer. Jose F. Valdez, żołnierz 7 Dywizji Piechoty, pośmiertnie odznaczony Medalem Honoru za bohaterstwo okazane podczas walki 25 stycznia 1945 r. thumb|Por. Audie Murphy, wielokrotnie odznaczany oficer 3 Dywizji Piechoty, uhonorowany Medalem Honoru za heroizm podczas walk w Bois de Riedwihr Amerykańska 3 Dywizja Piechoty gen. Johna O’Daniela zaatakowała 22 stycznia na południowy wschód, mijając rzekę Ill, omijając miasto Colmar od północy i otwierając drogę czołgom francuskiej 5 Dywizji Pancernej na moście kolejowym zaopatrującym Niemców w kotle kolmarskim z Neuf-Brisach. 7 Pułk Piechoty uderzył na południe, oczyszczając region pomiędzy rzekami Fecht oraz Ill. Podczas działań bojowych 7 Dywizji Piechoty szer. Jose F. Valdez poświęcił się, pozostając na małym dworcu kolejowym w pobliżu Rosenkranz, aby osłaniać odwrót pozostałych członków jego drużyny.