Przekształcenie się dawnego taternictwa, uprawianego na modłę księdza Józefa Stolarczyka czy Tytusa Chałubińskiego, w nowoczesne taternictwo – to zasługa przede wszystkim Chmielowskiego, który doprowadził do tego zarówno swą działalnością w górach, jak i piórem i pracą organizacyjną.
Odznaczenia, nagrody i wyróżnienia W 1913 jako jeden z pierwszych otrzymał członkostwo honorowe STTT (potem KWPTT), a w 1938 Złoty Krzyż Zasługi „za zasługi na polu pracy społecznej w Federacji Polskich Związków Obrońców Ojczyzny”.. Ponadto w 1948 został odznaczony Orderem Odrodzenia Polski i uzyskał członkostwo honorowe Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego, za całokształt swych zasług w rozwoju taternictwa polskiego.
W niemieckim i węgierskim nazewnictwie tatrzańskim został Chmielowski uczczony nazwami: Chmielowski-Scharte i Chmielowski-rés (Poślednia Przełączka), Chmielowski-Turm i Chmielowski-torony (Mała Poślednia Turniczka) oraz Chmielowskispitze i Chmielowski-csúcs (Sępia Turnia).
Życie prywatne Janusz Chmielowski ożenił się 24 kwietnia 1924 roku z Wandą Szlezyngier, pianistką i pedagogiem gry na fortepianie.
Zmarł 26 kwietnia 1968 r. w Katowicach, pochowany został na cmentarzu przy ul.