Budowa ciała Skrytohutia karłowata jest najmniejszą hutią i jednym z najciemniej wybarwionych spośród wszystkich gatunków hutii. Wzór zębowy I C P M 20 = 1 0 1 3 1 0 1 3 Sierść w części grzbietowej jest w kolorze ciemnordzawym lub ciemnobrązowordzawym, w części bocznej jaśniejsza, a w rejonie genitaliów blada. Wzdłuż grzbietu biegnie ciemniejszy pasek. Głowa jest rdzawa lub ciemnobrązowordzawa, ale wokół pyska sierść jest jaśniejsza. Ogon skrytohutii (także w kolorze ciemnordzawym) osiąga wymiar równy około 83% długości tułowia wraz z głową. Poduszki łap przednich i tylnych są białawe lub lekko różowawe. Przednie łapy są zakończone czterema palcami, a tylne pięcioma. Samice mają 3 pary sutków – jedną boczną, jedną piersiową i jedną brzuszną.
+Wymiary Mesocapromys nanus(za: P.-H. Fabre, J.L.Patton & Y.L.R. Leite, 2016) średni wymiar długość ciała z głową i ogonem 205 mm długość ogona 164 mm masa ciała 400–450 g
Tryb życia Skrytohutie karłowate prawdopodobnie wiodą nocny tryb życia. Prawdopodobnie są także przystosowane do wspinania się.
Rozmieszczenie geograficzne Skrytohutia karłowata zamieszkuje rejon Ciénega de Zapata w prowincji Matanzas, w południowo-zachodniej części Kuby.