Chamaebatiaria millefolium – gatunek z monotypowego rodzaju roślin Chamaebatiaria Porter ex W. H. Brewer & S. Watson) Maximowicz, 1879 z rodziny różowatych. Występuje w zachodniej części USA, gdzie rośnie w stanach: Arizona, Kalifornia, Idaho, Nevada, Oregon i Utah. Rośnie na rzędnych od 900 do 3400 m n.p.m., w siedliskach suchych i skalistych, w zbiorowiskach z bylicami, w zaroślach i luźnych lasach z jałowcami, sosnami, w górskich lasach iglastych i zbiorowiskach subalpejskich, także na półpustyniach.
Gatunek uprawiany jest jako ozdobny. Ceniony ze względu na odporność na susze. Wymaga gleb przepuszczalnych i próchnicznych oraz stanowisk słonecznych. W warunkach Europy Środkowej rośliny wymagają dokładnego okrycia w celu ochrony przed mrozem. Tu w uprawie krzew ten spotykany jest rzadko, głównie w kolekcjach botanicznych.
Rodzajowa nazwa naukowa pochodzi od nazwy krzewu – Chamaebatia oraz łacińskiego przyrostka -aria; utworzona została ze względu na wielkie podobieństwo tych roślin.
Morfologia Pokrój Ogruczolone (czasem aż lepkie) i pachnące, szeroko rosnące krzewy, pędy silnie rozgałęziające się, osiągające do 2 m wysokości.