dodatkowo promowano w telewizji kolejne dwie piosenki: Ešte chvíľu i Prvá dáma. Poza tym nagrała angielską (eksportową, gł. do innych krajów socjalistycznych) wersję albumu Beáta (utwory do słów czeskiego tekściarza Vladimíra Čorta). Zagrała też reporterkę w filmie Hudobné sny Juraja Takáča.
Rok później ponownie wystartowała na festiwalu Bratislavská lýra, ale tym razem w duecie – utwór Muzikantské byty przyniósł jej i Vašo Patejdlowi (tu także jako autorowi muzyki) nagrodę dziennikarzy; sam zaś trafił na płytę Mon Amour Patejdla.
Rok 1990 przyniósł Dubasovej album Za dverami mojej izby, znany głównie z utworu tytułowego, a promowany także dzięki piosence Večná. Odtąd nie współpracowała już z zespołem Kamene, lecz z muzykami sesyjnymi, a jej kariera musiała zwolnić wskutek przemian ustrojowych – otwarcia się granic i mediów Czechosłowacji na kulturę zachodnią. Dlatego następną płytę nagrała dopiero po trzech latach i był to jednocześnie jej pierwszy album na CD. Modrý album przyniósł znaną później (obecnie także dzięki coverovi Kristíny) piosenkę Vráť mi tie hviezdy oraz Ten príbeh je preč, obie wciąż wykonywane na koncertach.