Leon Stanisław Bąkowski (ur. 27 października 1894 w Wiązownie, zm. 27 grudnia 1954 w Warszawie) – oficer Legionów Polskich i Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, działacz niepodległościowy, pułkownik ludowego Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w Wiązownej w rodzinie Ludwika i Antoniny z Choińskich. Absolwent szkoły średniej i Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Od 1913 r. w Polskich Drużynach Strzeleckich. W lipcu 1914 r. rozpoczął naukę w szkole podoficerskiej w Nowym Sączu.
6 sierpnia 1914 r. z 4 plutonem 1 Kompanii Kadrowej wyruszył z Krakowa do KielcPiłsudski.orgPierwsza Kadrowa.... W czasie walk został ranny. Po krótkim pobycie w szpitalu w Częstochowie, przeniesiony do Warszawy do pracy w Polskiej Organizacji Wojskowej. Tam pełnił funkcje sekretarza, komendanta kompanii i komendanta obwodu. 12 listopada 1915 r. założył samodzielny pluton harcerski, z którego 12 listopada 1916 r. powstała 4 Warszawska Drużyna Harcerzy im. Stefana Batorego, w której został przybocznym, a później drużynowym. Funkcję tę pełnił do lipca 1917 r. Ukończył też szkołę oficerską i został instruktorem w szkole podoficerskiej w Dęblinie.