thumb|Grób płk Leona Bąkowskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie W 1939 r. walczył w obronie stolicy. W czasie okupacji aktywny członek Armii Krajowej. W lipcu 1944 r. wcielony do 2 Armii Wojska Polskiego. Był organizatorem i komendantem armijnej szkoły oficerskiej w Kąkolewnicy. 26 stycznia 1946 r. został przeniesiony do rezerwy w stopniu pułkownika. Po wojnie był więziony przez Urząd Bezpieczeństwa i skazany na obóz pracy.
Zmarł w Warszawie; spoczywa na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A29-2-30).
Żonaty ze Stefanią Nazarewicz. Miał z nią córkę Annę (ur. 1922) i syna Zbigniewa (1923–1944)
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4487 (1922) Order Krzyża Grunwaldu III klasy Krzyż Niepodległości (12 marca 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych czterokrotnie (po raz drugi i trzeci za służbę w POW, w b. zaborze austriackim i b. okupacji austriackiej) Złoty Krzyż Zasługi
Przypisy
Bibliografia