W 1878, kiedy tutejszym proboszczem był ksiądz Sylwester Dawgiołło, kościół został gruntownie wyremontowany. Ściany wyprostowano i wzmocniono murłatami. Postawiono dziesięć drewnianych filarów, co spowodowało, że kościół wygląda na trójnawowy. Usunięto dwie kruchty – przybudówki i boczne wejście. W prezbiterium wykonano dwa okna i loże. Kolejny gruntowny remont przeprowadzono dopiero w 1974, kiedy proboszczem był ksiądz Antoni Majkowski.
Opis Kościół św. Zygmunta zbudowany został na planie prostokąta i jest budowlą orientowaną o konstrukcji zrębowej. Na zewnątrz oszalowany deskami sosnowymi i wzmocniony lisicami. Wewnątrz ściany wyłożone są dębową boazerią i deską modrzewiową. Wnętrze przebudowano w latach 1974–1975. Rozdzielone na nawy parami ośmiobocznych, profilowanych słupów, ze stropem kasetonowym. Do nawy od zachodu dobudowano kruchtę główną, do prezbiterium od północy kruchtę boczną. Nawy i prezbiterium przykrywa wspólny dwuspadowy dach, a nad kruchtami znajdują się osobne daszki dwuspadowe. Wszystkie pokryto blachą ocynkowaną i pomalowano na kolor ciemnej wiśni. Pośrodku kalenicy znajduje się ośmioboczna wieżyczka na sygnaturkę.