Mojżesz Wasercug, jid. Mosze Wassercug (ur. ok. 1742, zm. 1832 w Płocku) – polsko-żydowski pamiętnikarz i szochet.

Życie Był synem handlarza tkanin. Do śmierci swojego ojca zajmował się studiowaniem Talmudu i Biblii. Potem przejął interes, lecz przez brak doświadczenia w przemyśle tekstylnym stracił cały dobytek. Chcąc polepszyć swoją sytuację finansową zdecydował się wyjechać do Niemiec, aby pracować w żydowskiej społeczności. Przez dziewięć miesięcy szkolił się w Poznaniu do zawodu szechity, rytualnego rzezaka. Po zdobyciu edukacji udał się na targ do Frankfurtu nad Odrą i został zatrudniony w Gryfinie. Pełnił funkcje nauczyciela, księgowego i urzędnika gminy żydowskiej. Dzięki jego inicjatywie w mieście została zbudowana synagoga. Wasercug nie dostawał regularnej zapłaty i pracował dodatkowo jako lichwiarz. Po niedługim czasie zbankrutował i powrócił do rodzinnego miasta. W latach osiemdziesiątych XVIII wieku związany był ze społecznością żydowską w Kórniku. Przez częste spory z władzami społeczności, po III rozbiorze Polski przyjął ofertę pracy w Płocku jako urzędnik i sekretarz gminy. Propozycję zdobył dzięki umiejętności mówienia po niemiecku, co było niezbędne w zaborze pruskim. Pod koniec swojego życia zbudował gospodę i polepszył status finansowy swojej rodziny.