W następnych latach pojawiły się udoskonalone wersje tego tachimetra Dahlta 010A i 010B o niewielkich zmianach.

Opis techniczny W konstrukcji instrumentu Dahlta wykorzystano pomysł Hammera oparty na zastosowaniu w miejsce siatki celowniczej specjalnego diagramu krzywych. Diagram krzywych wytrawiony na szklanym kręgu ukazujący się w polu widzenia lunety umożliwia bezpośredni pomiar optyczny odległości zredukowanej do poziomu i różnicy wysokości pomiędzy stanowiskiem instrumentu a stanowiskiem specjalnej łaty tachimetrycznej, przy każdym położeniu lunety. Obraz pola widzenia ostatniej najnowszej wersji instrumentu Dahlta 010B przedstawia diagram składający się z: poziomej krzywej zerowej, którą kieruje się na punkt zerowy łaty tachimetrycznej dwie krzywe odległościowe o stałych równych 100 i 200 cztery krzywe wysokościowe o stałych 10, 20, 50, i 100, które ukazują się ze znakami + lub - w zależności od kąta nachylenia osi celowej Do pomiarów tachimetrycznych używa się specjalnej łaty Dahlta o długości 4 m z zerowym punktem celowania położonym w odległości 1,40 m od stopy łaty lub łaty