O tej godzinie generalny gubernator publicznie ogłosił przez radio, że Holandia „przyjmuje wyzwanie i podnosi broń przeciwko Imperium Japońskiemu”. Instrukcje zostały przesłane do ambasady w Tokio o 2:30 w nocy, nawet zanim wiadomość o ataku na Pearl Harbor dotarła do holenderskiego rządu w Londynie o 4:00 rano. Instrukcje otrzymano dopiero wieczorem następnego dnia, a wypowiedzenie wojny zostało ostatecznie przekazane japońskiemu ministrowi spraw zagranicznych Shigenori Tōgō przez holenderskiego ambasadora J. C. Pabsta, rano 10 grudnia. Ambasador Szwecji zgodził się zająć holenderskimi interesami przez czas trwania konfliktu.
Deklaracja holenderska nie zmieniła japońskiej decyzji, a zwrotne wypowiedzenie wojny Holandii przez Japonię nastąpiło dopiero 11 stycznia 1942 r. Kiedy w 1946 r. Japonia została oskarżona o prowadzenie „wojny najeźdźczej” przed Międzynarodowym Trybunałem Wojskowym dla Dalekiego Wschodu, argumentowano, że jej stosunek do Holandii był inny, ponieważ Holendrzy wypowiedzieli wojnę jako pierwsi. Trybunał odrzucił to tłumaczenie, uzasadniając decyzję tym, że jedynym zamiarem Japończyków było „danie Holendrom mniej czasu na zniszczenie szybów naftowych”. Stwierdzono, że Holandia wypowiedziała wojnę w obronie własnej.