Transpłciowy body horror Równocześnie, w ostatnich latach, w literaturze grozy pojawiło się wiele komercyjnie udanych powieści, które koncentrują się na tzw. body horror, będącym metaforą dysforii ciała oraz transfobii, jak w przypadku Hell Followed with Us (2022). Powieść Manhunt Gretchen Felker-Martin spotkała się z uznaniem krytyków za swoją brutalność, a Liam McBain z NPR zauważył, że książka stanowi przykład body horroru, w którym autor ukazuje niebezpieczeństwa związane z narzucaniem ról płciowych w kontekście apokalipsy. Z kolei debiut Alison Rumfitt Tell Me I'm Worthless (2021) to gotycka opowieść o marginalizacji, opowiedziana z perspektywy transkobiety i jej transfobicznej byłej przyjaciółki.
W książce It Came from the Closet: Queer Reflections on Horror (2023) Jude Ellison S. Doyle dostrzega powiązanie między tradycyjnymi przedstawieniami body horroru, które wykorzystują strach przed kobiecą seksualnością, a retoryką antytransową, traktującą medyczną tranzycję jako formę okaleczenia ciała. Doyle wskazuje na potrzebę stworzenia bardziej różnorodnych narracji w mainstreamowym horrorze, pisanych z perspektywy osób niebinarnych, podkreślając różnicę między osobistym odczuwaniem dyskomfortu a zewnętrzną, społeczną presją dotyczącą tożsamości płciowej.
Przypisy
Kategoria:Kultura LGBT Kategoria:Horror według podgatunku