Anthicus crinitus – gatunek chrząszcza z rodziny nakwiatkowatych i podrodziny Anthicinae.
Gatunek ten opisał po raz pierwszy w 1849 roku Faustin La Ferté-Sénectère.
Chrząszcz ten ma ubarwienie bladoczerwonawe do ciemnobrązowego z przyciemnionymi tylnymi ¾ długości pokryw i bladą plamką na ich szczycie. Punktowanie na powierzchni głowy jest bardzo rzadkie, zanikające pośrodku. Przedplecze ma stosunkowo proste boki, nie ma silnie przewężonej nasady. Zarys pokryw jest jajowaty z dobrze zaznaczonymi barkami. Z pokryw wyrastają rzadko rozmieszczone, bardzo długie szczecinki, dłuższe niż u innych środkowoeuropejskich przedstawicieli rodzaju, ale krótsze niż u Hirticollis hispidus. Odnóża cechują się stopami o sercowatego kształtu członach przedostatnich. Tylna para odnóży ma golenie dłuższe od stóp.
Owad ten występuje od terenów pustynnych po lasy deszczowe, a także, szczególnie na północy zasięgu, w warunkach synantropijnych. Bytuje głównie na powierzchni gleby, rzadziej na roślinach.