Filipińczycy byli gotowi i czekali na inwazję. Po ewakuacji gen. MacArthura z Filipin w marcu 1942 roku wszystkie wyspy archipelagu przypadły Japończykom. Japońska okupacja była trudna, towarzyszyły jej liczne okrucieństwa i zbrodnie wojenne, a duża liczba Filipińczyków została zmuszona do niewolniczej pracy. Od połowy 1942 do połowy 1944 roku MacArthur i Nimitz dostarczali zaopatrzenie i zachęcali do oporu filipińskich partyzantów na pomocą okrętów podwodnych amerykańskiej Marynarki Wojennej i kilku zrzutów spadochronowych, aby partyzanci mogli nękać armię japońską i przejąć kontrolę nad dżunglą oraz obszarami użytkowymi, stanowiącymi łącznie około połowy powierzchni archipelagu. Pozostając lojalnymi wobec międzyoceanicznego państwa, wielu Filipińczyków miało nadzieję i wierzyło, że wyzwolenie z rąk japońskich da im wolność i obiecaną niepodległość.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kampania filipińska (1944–1945) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.