W 1895 zakłady uzyskały złoty medal moskiewskiego Cesarskiego Towarzystwa Rolniczego, a w 1896 prawo do używania carskiego herbu. Podczas 35 lat zarządzania przez Glezmera zakłady zdobyły 28 medali na wystawach międzynarodowych i rosyjskich.
Należał do różnych towarzystw ubezpieczeń wzajemnych. Począwszy od 1880 zasiadał w komisjach powoływanych przez Ministerstwo Finansów. Od 1893 należał, a od 1896 do 1912 kierował komisją, wypracowującą projekt ustawy o wzajemnych ubezpieczeniach robotniczych od nieszczęśliwych wypadków. Został również jednym z doradców Ministerstwa Finansów ds. handlu i przemysłu.
Był świadomym swej narodowości Polakiem i nie utrzymywał stosunków towarzyskich ani z Rosjanami, ani z innymi petersburskimi cudzoziemcami. Nie przeszkadzało to w wybraniu go w 1906 na prezesa Rosyjskiego Cesarskiego Towarzystwa Technicznego, którego był później honorowym członkiem. W kamienicy w parku Jekatierinhofskim przy ul. Mołwinskiej urządził 3-klasową szkołę zawodową dla dzieci robotniczych. W 1912 towarzystwo utworzyło fundusz charytatywny imienia carewicza Aleksieja Nikołajewicza, którego celem była organizacja szkół zawodowych dla młodych ludzi.