od końca wojny zajmował się także spisywaniem wspomnień z okresu okupacji. Po śmierci Charles Tillon został pochowany na wojskowym cmentarzu w Rennes.
Życie prywatne Jego pierwszą żoną była Marie-Louise "Colette" Camaillat (1909-1947), z którą miał dwóch synów: Claude’a (ur. 1928) i Jacques’a (ur. 1942). Cztery lata po jej śmierci ożenił się ponownie z Raymonde Barbé, ze związku z nią urodziły się dwie córki: Itea (ur. 1950) i Nadia (ur. 1952).
Odznaczenia Komandor Orderu Narodowego Legii Honorowej – 31 grudnia 1992 Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej – 20 czerwca 1982 Medal Francuskiego Oporu z Rozetą Medal Wolności (Stany Zjednoczone)
Publikacje Les F.T.P., témoignage pour servir à l'histoire de la Résistance, 1962 La révolte vient de loin, 1969. Un " procès de Moscou " à Paris, 1971. On chantait rouge, 1977. Le laboureur et la République, 1983. Les F. T. P. soldats sans uniforme, 1991.
Przypisy
Bibliografia Charles Tillon – biografia
Kategoria:Francuscy ministrowie (IV Republika) Kategoria:Francuscy parlamentarzyści (IV Republika) Kategoria:Ludzie urodzeni w Rennes Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1993 Kategoria:Członkowie francuskiego ruchu oporu Kategoria:Działacze Francuskiej Partii Komunistycznej Kategoria:Odznaczeni Medalem Wolności (1945)