Wiele utworów z tej kolekcji jest wykonywanych do dziś w czasie nabożeństw Kościoła anglikańskiego.
Po śmierci Boyce'a w 1779 roku stanowisko Master of the King’s Musick przejął John Stanley, a jego muzyka uległa zapomnieniu.
Twórczość Boyce znany jest z cyklu ośmiu symfonii (jako jeden z pierwszych wprowadził tę formę na grunt angielski), pisał hymny (anthems) i ody. Napisał też masque Peleus i Thetis, pieśni oparte na wierszach z cyklu Secular Masque Johna Drydena, muzykę do sztuk Williama Shakespeare „Burza”, „Cymbeline”, „Romeo i Julia” i „The Winter’s Tale”. Pisał też concerti grossi, uwertury oraz muzykę kameralną, w tym cykl dwunastu sonat triowych. Skomponował melodię marszu marynarki brytyjskiej i kanadyjskiej Heart of Oak (tekst został później napisany przez Davida Garricka w 1759 roku dla jego sztuki Harlequin’s Invasion). Coronation anthem The King shall rejoice Boyce'a został wykonany 22.09.1761 z okazji koronacji Charlotty z Meklemburgii-Strelitz i Jerzego III. Boyce pisał także muzykę dla rytuałów masońskichHill, Cecil (1980): Masonic music (Muzyka masońska), The New Grove Dictionary of Music and Musicians, red. Stanley Sadie, t. 11, str.