Przekazywał on prezydentowi obrad przywiezione pisma i po przeczytaniu ich przez sekretarza toruńskiego razem ze swoją asystą powracał do miejsca swojego zakwaterowania. Na tym etapie był to koniec wspólnych obrady izb które do chwili obioru marszałka poselskiego przez izbę niższą odbywały osobne posiedzenia. W momencie dokonania wyboru marszałka następowało połączenie izb i odtąd aż do zakończenia obrad wspólnie dyskutowano problemy uzgodnione na osobnych posiedzeniach. Tworzono odpowiedź dla posła królewskiego, instrukcję poselską, uchwalano lauda. Po zakończeniu obrad, wszystkie uchwały przepisywali sekretarze miejscy po czym pieczętowano je w Elblągu.

Przypisy

Bibliografia Zbigniew Naworski (1992). Sejmik generalny Prus Królewskich 1569–1772: organizacja i funkcjonowanie na tle systemu zgromadzeń stanowych prowincji. Uniwersytet Mikołaja Kopernika. . Stany Prus Królewskich a Rzeczpospolita Polska w latach 1526–1660. Wydawnictwo Gdańskie. 1983. Ryszard Tomkiewicz, Sejmiki ziem pruskich: sprawozdanie z sesji Komunikaty Mazursko-Warmińskie nr 1, 87-91 1992 Stanisław Achremczyk, Organizacja i funkcjonowanie Sejmiku Generalnego Prus Królewskich w XVIII wieku (1982) Wacław Uruszczak, Historia państwa i prawa polskiego. Tom I (966–1795) (2010)

Kategoria:Prusy Królewskie Kategoria:Sejmiki generalne I Rzeczypospolitej