Goya malował członków rodziny królewskiej, arystokracji, burżuazji, duchownych, polityków, bankierów oraz ludzi związanych z kulturą. Często portretował też swoich przyjaciół z kręgu liberałów i ilustrados.
Mariano Luis de Urquijo (1769–1817) pochodził z Bilbao, studiował prawo w Salamance i Madrycie. Był znawcą i tłumaczem dzieł francuskich pisarzy. W 1792 zaczął pracę w rządzie Karola IV, zastępował Francisca de Saavedrę na stanowisku pierwszego sekretarza stanu w czasie jego choroby. Przyjaźnił się z francuskim ambasadorem Ferdinandem Guillemardetem sportretowanym przez Goyę w 1798, możliwe, że dzięki niemu poznał malarza. Dobrze znał też wielu innych profrancuskich liberałów sportretowanych przez Goyę, takich jak: admirał Mazarredo, sekretarz inkwizycji Llorente, dramaturg Moratín oraz poeta i przyjaciel Urquija ze studiów w Salamance Meléndez Valdés. Prześladowany przez Godoya za politykę wobec papieża, pomimo wsparcia króla został zwolniony 13 grudnia 1800 i osadzony na długi czas w więzieniu. Wrócił do pracy w rządzie po objęciu tronu przez Józefa Bonapartego w 1808, a po jego upadku wyjechał razem z nim do Paryża, gdzie pozostał do śmierci w 1817.