Istnieje pokwitowanie Agustíego z 20 grudnia 1800 za odbiór 400 reali de vellón należnych za portret Urquija.
Pomimo dostępnej dokumentacji historycy sztuki tacy jak Desparmet Fitz-Gérald, Gudiol, Gassier i Wilson, Sánchez Cantón i Glendinning uznają płótno z akademii za oryginał Goi. Sánchez Cantón uważał, że obraz namalowany przez Agustíego nigdy nie został powieszony w siedzibie akademii, gdyż Urquijo stracił stanowisko 13 grudnia 1800. W 1811, kiedy wrócił do polityki za Józefa I, otrzymał od akademii prezent w postaci kodeksu Siete Partidas. Możliwe, że w zamian podarował akademii jeden ze swoich portretów wykonanych przez Goyę. Według Moralesa technika zastosowana do oddania karnacji i właściwości tkanin oraz szczególny blask, jaki nadano twarzy, są wyraźnymi przykładami kunsztu Goi, dalekimi od możliwości Agustíego, nawet w przypadku kopii.
Fernando Tabar Anitua przypisuje Goi całopostaciowy portret Urquija należący do kolekcji prywatnej, na podstawie którego Agustí miał wykonać portret z akademii. Drugi portret autorstwa Goi jest przez niego uznawany za zaginiony.