Przedstawiciele mieszczaństwa wraz z rozpoczęciem obrad Sejmu Czteroletniego w 1788 r. rozpoczęli dążenia do wniesienia na obrady izby poselskiej kwestię rozszerzenia praw publicznych na ten stan. W celu wywarcia nacisku na Sejm została zorganizowana 2 grudnia 1789 r. manifestacja w Warszawie określana mianem Czarnej Procesji. Wzięło w niej udział 141 przedstawicieli miast królewskich pod przewodem prezydenta Warszawy Jana Dekerta i przyjęła formę przejazdu karetami do Zamku Królewskiego, który był miejscem obrad Sejmu Czteroletniego. Kulminacyjnym momentem było przekazanie królowi Stanisławowi Augustowi memoriału wyrażającego postulaty przyznania praw publicznych mieszczaństwu. W obawie przed rozpoczęciem rewolucji przez ten stan rozpoczęto prace nad reformą ustroju przy uwzględnieniu przedstawionych żądań.
Po wielu nieudanych próbach uchwalenia aktu regulującego tę kwestię, przyjęto projekt przedstawiony przez Jana Suchorzewskiego poprzez uchwalenie go 18 kwietnia 1791 r. w formie ustawy Prawo o miastach określaną również jako Miasta nasze królewskie wolne w państwach Rzeczypospolitej.