22 kwietnia 31 Dywizja zeszła na brzeg, a dwa dni później Morska Grupa Lotnicza Zamboanga przybyła do Malabang, aby zapewnić wsparcie powietrzne dla operacji naziemnych na Mindanao. Mając obie dywizje na lądzie przed terminem, gen. Sibert nakazał 24 kwietnia kontynuację natarcia wzdłuż autostrady nr 1 do Digos, a następnie zajęcie miasta Davao. 31 Dywizja miała pójść na Kabacan, a następnie zaatakować na północ od autostrady Sayre do Zatoki Macajalar.

Taktycznie Japończycy popełnili błąd, pozwalając Amerykanom tak łatwo przejąć kluczowe skrzyżowanie w Kabacanie; japońska 30 i 100 Dywizja Piechoty zostały rozdzielone przez amerykańskie natarcie, pozwalając X Korpusowi nabrać rozpędu i ostatecznie doprowadzić do ich zniszczenia. Ten japoński błąd był bezpośrednim wynikiem zaskoczenia osiągniętego przez decyzję Eichelbergera o wylądowaniu w zatoce Illana.

Ponieważ 24 Dywizja gen. Woodruffa poruszała się tak szybko, Amerykanie byli prawie nad Japończykami wokół Davao, zanim gen. Morozumi dowiedział się zbyt późno, że zachodni desant w rzeczywistości nie był dywersją. Po dotarciu do Digos 27 kwietnia Amerykanie szybko przytłoczyli broniących się Japończyków, którzy byli przygotowani tylko do odparcia ataku z morza, a nie zna ich tyłach.